Вершы і казкі для дзяцей

Вершы для дзяцей

Знакаміты мядзведзь

Няма галасоў
                    I

Iшоў мядзведзiк па ляску
Пашукаць сабе мядку.
А зязюля на суку
Гаманiла: «Ку-ку-ку». 

М: «Што дарэмна час марнуеш,
     На суку сабе кукуеш?
     Лепш прынесла б мне мядку,
     А я i сам магу «ку-ку».

На галiнку ён залез.
I спявае на ўвесь лес:
«Ку-ку-ку, ку-ку-ку,
Прынясiце мне мядку».  

Ваўчаня бяжыць па лесе,
А Мiхась спявае песню.

В: «Вось пятрушка ды цыбуля,
      Што за дзiўная зязюля?
      У яе i нос кiрпаты,
      Цi мядзведзь гэта касматы?»

Воўка кажа Мiхаську:
«Ты зусiм, мядзведзь, «ку-ку»?  
Цi на сонцы перагрэўся?
Ну куды ж твой розум дзеўся?»

М: «Слухай, Воўка-шэры бок,
      Лепш прынёс бы мне мядок.
      А пакуль ты прынясеш,
      Я павыю на ўвесь лес». 

Вожык шэранькi паўзе,
На калючках грыб нясе.

М: «Што яшчэ ты, вожык, можаш, як грыбоў прынесцi?

Адказаў мядзведзю вожык: «Я магу iх з'есцi.»

М: «Слухай ты, Калючка-Коля,
      Я не еў грыбоў нiколi.
      Усе чапляй мне iх на бок,
      Сам нясi-ка мне мядок». 

Зайка  ̶  пупачкай хвасток
Пад кустамi скок ды скок.

М: «Слухай  ты, касое вока,
      Тут да мёду недалёка.
      Прынясi мне мёду скрынку,
      Паскачу я сам хвiлiнку». 

Пазбiралiся ўсе зверы паглядзець
Як з розуму сышоў мядзведзь.

То ён вые, то кукуе,
То паскача, патанцуе.
То грыбы на бок чапляе,
З птушанятамi гуляе.

«Мiхась, слухай, - кажа Дзiк, -
Можа ты ступiў на цвiк?
Можа ты паеў паганак?
Цi прачнуўся вельмi рана?
З'еў бы смачных жалудоў
I пайшлi б ужо дамоў.
У бярлозе цёпла, цiха.
Ты паслухай сябра Дзiка.
Твае дзетачкi таўсматы
Цэлы дзень чакаюць тату.
Твая жонка цётка Мар'я
За цябе перажывае».

«Iшоў бы ты ў Новы Бор», -
Кажа  вельмi спраўны тхор.
I чытае манiфест,
Каб мядзведзь  пакiнуў лес.

Мiхась злез, пайшоў дадому,
Не патрэбны ён нiкому.
Толькi перайшоў раку,
Стаў iзноў крычаць: «Ку-ку».                  

                   II 

Пайшоў Мiхась у Новы Бор…
Знакамiты стаў акцёр.
Яго носяць на руках.
Мёд прыносяць у збанах.
Яго прызналi i ў ляску:
Ёсць цяпер музей «Ку-ку»,
На галiне помнiк ставяць,
Яго творчасць ўсiх цiкавiць. 
Кожны дзень экскурсаводы
Турыстаў водзяць карагоды:
«Тут ён жыў, тут спаў, тут еў,
На  галiне песнi пеў».

«Мы мядзведзя шанавалi
Мёд камбайнамi збiралi.
Сам пайшоў ён у Новы Бор», -
Цiха, цiха кажа тхор.

I пытае Насарог:
«Чаго ж ён ад вас уцёк?
Калi вы яго любiлi,
Мёдзiк вуллямi насiлi?»

I пачулi ад сарок:
«Каб  любiлi  ̶  дык не ўцёк…»

Р.S.  На цябе наставяць зброю,
        А ты будзь самiм сабою. 

люты 2010 г.